Miljoenen jaren geleden, zo rond de ijstijden, zijn hier klei- en leemlagen achter gebleven.
Het water dat hier in bleef staan groeide langzamerhand dicht met waterplanten en veenmossen.
Zo onstond het hoogveen.

In het Haaksbergerveen is vooral in de vorige eeuw veel turf gewonnen.
Eerst werden diepe sloten gegraven.
Het veen droogde daardoor uit.
Door ontwatering van de omliggende landbouwgronden is deze uitdroging de laatste decennia nog versneld.
Daardoor kwamen er bomen en planten die eigenlijk niet in het veen thuishoren, zoals berken en braamstruiken.

Hoogveen groeit slechts in regenwater.
Het Haaksbergerveen kent een hoogteverschil van 3 meter, dit is genoeg om voor het zogenaamde sawamodel te kiezen.
Achter elkaar zijn een reeks dammen aangelegd die elk ongeveer 35 cm water tegenhouden.
Door overlopen zijn deze met elkaar verbonden.
Op deze manier wordt het water weer in het veen vastgehouden.


Doordat het gebied weer voor een groot deel onder water is komen te staan, hebben de berken het loodje moeten leggen.
Jammer voor de berken, maar de afgestorven bomen geven een mooi plaatje.
Ik heb hier nog een paar foto's staan.