Hier staan enige krantenartikelen die de laatste jaren over deze site zijn gemaakt.
Het eerste artikel is uit de Tubantia.


Je moet Jan Ebbers niet vragen bij welk hectometerpaaltje je precies af moet slaan of hoe lang een route op de meter af is. Maar mooie verhalen over de Achterhoek heeft hij zát, bij de fietsroutes die hij in de afgelopen jaren uitzette en via het internet verspreidt. Een vroom rondje van 30 kilometer bijvoorbeeld, langs de uitingen van het rijke roomse leven van weleer.
Tekst Frederike Krommendijk

Een vroom rondje

FIETSEN

Willem van Aalten. Zo noemt Achterhoeker Jan Ebbers zichzelf op de site www.fietsenindeachterhoek.nl. Want het gaat hem er helemaal niet om zelf bekend te worden als routemaker. ‘Ik wil mensen graag laten zien hoe mooi het hier is. Ik ben hier geboren en getogen, wil ook nooit meer weg. Het mooie landschap, de natuur en de geschiedenis, dat boeit me allemaal enorm.’ Daarom staan op zijn site ook van die bijzondere fietsrondjes: een geologie-route bij Winterswijk waarin natuurlijk de steengroeve niet ontbreekt. Of de Cycloonroute die verhaalt over de cycloon die in 1927 van de Achterhoek naar Twente trok.

Wij kiezen voor het vrome rondje en stappen met Jan op de fiets op het kerkplein van Zieuwent. Een niet te missen startpunt, want wat een enorm kerkgebouw voor zo’n klein dorpje… ‘De ene plaats wilde voor de andere niet onderdoen. Nu zou het niet meer denkbaar zijn voor zo’n kleine parochie maar vroeger speelde geld geen rol. Gelukkig maar, hebben wij wat moois om naar te kijken.’

Via de enkele jaren geleden in ere herstelde kerkpaden van Zieuwent fietsen we de natuur in. Een fazantenhaan vliegt klokkend op, verder is het doodstil. Jan geniet, maar zegt er meteen als rasechte chauvinist bij dat dit nog lang niet de parel van de Achterhoek is; het kan nog veel mooier. Voor een stadse is dit allang prachtig: ruimte, rust.

Eén van de eerste geloofsuitingen is een kapelletje waar je voor 20 eurocent een kaars kunt branden. Het monumentje ziet er stokoud uit maar is dat helemaal niet, ontdekte Jan bij zijn naspeuringen. ‘De meeste van dit soort kapelletjes stammen van na de Tweede Wereldoorlog. De bevolking was natuurlijk heel dankbaar dat het was afgelopen. Soms werden ze ook door onderduikers aan de plaatselijke bevolking aangeboden.’

Dit is een ouderwets aandoend exemplaar, zoals je her en der kunt tegenkomen in katholieke streken. Langs een onverharde weg komen we een veel modernere variant tegen: twee strakke stenen platen met een grote opening in het midden. Rechts staat Maria, links drie kinderen aan wie ze is verschenen. ‘Ik was hier al vaker langsgefietst en vroeg me af wat dat was. Een oudere man stond de heg te knippen en toen heb ik het gewoon gevraagd. Mensen werken graag mee. Soms halen ze zelfs oude foto’s van zolder voor me.’

We peddelen met een flinke wind tegen door boerenlandschap. Het is hier allemaal kleinschalig, geen overdaad. De kruisbeelden, kapelletjes en andere devotie-uitingen zijn van eenzelfde eenvoud. Ze worden echter wel allemaal zorgvuldig onderhouden. ‘Soms worden ze door een buurtschap geadopteerd om ze voor verval te behoeden. Maar er zijn ook particulieren die ze een beetje schoonhouden. Zo sprak ik een vrouw bij het Maria-kapelletje aan de Nieuwendijk in Lichtenvoorde. Ze ging vroeger naar de kerk, maar had daar nu weinig meer mee. Hier had ze toch contact met het hogere. Kennelijk gaat dat voor katholieken toch makkelijker bij zo’n beeld dan als ze in de beek staren. Mooi vond ik dat.’ De emotionele waarde van de kapelletjes en kruisen wordt onderstreept door de verse bloemen en kaarsen die we tegenkomen. Ze bewijzen dat veel mensen hier nog steeds een draadje met boven ervaren.

De route die door Vragender, Zieuwent en Lichtenvoorde leidt mag dan qua natuurschoon niet echt spannend zijn, bijzonder is-ie door het thema wel. Dat is nou net waar Jan naar streeft. ‘Voor die pietlutten die precies willen weten bij welke grasspriet ze linksaf moeten, maak ik de routes niet. Ze zijn een leidraad, langs bijzondere plekken. Maar als je je verrijdt of een ander paadje lijkt je mooier, dan is dat prima. Fietsen is ontspanning. En voor wie zijn ogen en oren open doet is er genoeg te beleven in de Achterhoek.’

Het vrome rondje is met vele andere routes van Jan Ebbers te vinden op www.fietsenindeachterhoek.nl

© Wegener.NV 2005







Onderstaand artikel is uit de Gelderlander.


Raadsel na ruim een halve eeuw opgelost

BREDEVOORT.

De Twaalf Apostelen zijn voor Bredevoort een begrip. Ze staan voor de enorme beuken in het Kloosterbos. Van die twaalf imposante bomen zijn er nog maar acht over, nu er onlangs weer één is gestorven.

Tonny te Loo uit Bredevoort schreef erover in zijn boekje met jeugdherinneringen ‘De Twaalf Apostelen en 38 andere verhalen.’

De enorme beuken in het Kloosterbos vormden voor menigeen doel van een zondagse wandeling. Verliefde jongeren kerfden hun namen en initialen in de bast van de bomen met daarbij het bekende hartje-met-pijltje. Veel namen zijn vergroeid.

Antwoord

Maar op de eerste apostel staat nog altijd duidelijk leesbaar ‘T.Verkaik + A.Klomberg 9-8-51’. Tonny te Loo vroeg zich in zijn boekje af: ‘Wie waren zij?’ En hij kreeg tot zijn verbazing het antwoord. Jan Ebbers uit Aalten nam op zijn fraaie internetsite voor fietsers http://www.fietsenindeachterhoek.nl het verhaal van Tonny over.

In zijn digitale gastenboek verscheen na enige tijd het volgende bericht: ‘Ik las in het verhaal ‘De twaalf apostelen’, dat mijn naam en die van mijn neef nog steeds in beeld zijn op één van de beuken in het Kloosterbos. Ik heb toen als 13-jarige niet kunnen vermoeden dat ik als 67-jarige nog eens geconfronteerd zou worden met één van mijn jeugdzonden. Hartelijke groet vanuit Oisterwijk, alwaar ik reeds 45 jaar woon, was getekend Arnold Klomberg.’

Geen verliefd stelletje dus die hun liefde zo tot uitdrukking wilden brengen, maar heel gewoon twee fietsende neven. Zo staan daar ook nog andere inscripties, die voor ontraadseling in aanmerking komen. Welke knapen of misschien wel meiden vormden bijvoorbeeld ‘De Blauwe Bende’ die ooit hier haar territorium heeft afgebakend door dit in een boom te kerven?







En dit artikel is uit de Tubantia en de Gelderlander.

‘Geen mooiere streek’ om te fietsen en te ‘knipsen’

Door PAUL DIERSEN

Donderdag, 18 januari 2007 - Jan Ebbers begon ongeveer vijf jaar geleden een website over fietstochten door de Achterhoek. Aanvankelijk stonden er alleen wat routes op, maar de site is uitgegroeid tot een pagina tjokvol foto’s, wetenswaardigheden en verhalen over bijzondere plekjes, gebeurtenissen en personen in de Achterhoek.



Jan Ebbers: 'De oude buurman die de heg staat te knippen, díe spreek ik aan. Jonge mensen niet, want die hebben nooit tijd.'

Foto: Theo Kock


‘Rondje Winterswijk’, ‘Naar de Rijn’, ‘Naar de IJssel’, ‘Midden Achterhoek’. Vier beschrijvingen van fietstochten die Jan Ebbers op zijn site heeft gezet. Het zijn slechts een paar voorbeelden, want op. www.fietsenindeachterhoek.nl staan er in totaal zo’n dertig. De Aaltenaar heeft de hele Achterhoek al wel gehad. Sinds ongeveer vijftien jaar schrijft hij zijn routes uit en maakt hij onderweg foto’s.

Toen huize Ebbers vijf jaar geleden werd aangesloten op het wereldwijde web, pakte Jan al snel zijn routes en foto’s bij elkaar. „Laat ik ze maar op internet zetten, dacht ik. Ook omdat ik benieuwd was naar eventuele reacties. Internet is geweldig en fotograferen kost tegenwoordig ook geen bal meer. Je kunt knipsen zoveel je wilt.“

En reacties krijgt hij. Op zijn fietsroutes, maar ook op de verhalen achter de dorpen, bijzondere plekken en personen die hij bij elke route beschrijft.

Zo werd onlangs via zijn site nog het ‘mysterie’ van de Twaalf Apostelen opgelost. In een van de twaalf bomen in ’t Klooster bij Bredevoort staan twee namen gekerft.

Tonny te Loo uit Bredevoort schreef er over in zijn boekje ‘De Twaalf Apostelen en 38 andere verhalen’. Wie waren deze personen, vroeg hij zich af? Jan nam het verhaal over op zijn website en de persoon die daar in 1951 zijn naam in de boom kerfde, meldde zich via het gastenboek.

‘Echte’ fietsers reageren niet altijd even positief op Jans routes. „Fietsers die met de kaart op het stuur precies dáár de eerste linksaf en daar de derde rechts gaan, reageren minder. Die moeten dan maar naar de VVV gaan. En ach, de routes kloppen wel. Bovendien, het enige dat ik wil zeggen is: ‘Kijk, ik heb een paar mooie paden ontdekt, fiets er maar eens heen.’ Een mooiere streek om te fietsen dan de Achterhoek is er namelijk niet. De meeste mensen hier zien dat misschien niet meer, maar het is echt zo. Het landschap is afwisselend en alles is bereikbaar. De Veluwe is wat dat betreft bijvoorbeeld een stuk minder. Daar is veel gesloten.“

Zijn eigen favoriet is de ‘Geologie tour’, een tocht rondom Winterswijk, volgens Jan de mooiste gemeente van de Achterhoek. Wie de route op zijn site bekijkt, vindt er informatie over boringen naar steenkool, fossielen en natuurlijk de steengroeve.

Al die achtergrondinformatie maakt zijn site zelfs interessant voor iemand die fietsen alleen maar ziet als een manier om van A naar B te komen. Alle links naar pagina’s waar wetenswaardigheden over de streek opstaan zijn verzameld op één overzicht, getiteld: ‘Geen zin in fietsen...’.

Hoe komt hij aan al die informatie? Ebbers: „Ik kijk rond en als ik iets geks zie, dan stap ik van de fiets. Als er bijvoorbeeld ergens een opvallend gebouw staat dan bel ik aan of praat ik met de buren. Niet met jonge mensen, want die hebben nooit tijd. Maar de oude buurman die de heg staat te knippen, díe spreek ik aan. Die kent de oude verhalen, heeft de tijd en helpt je verder. Via via kom ik het dan wel te weten. Verder ben ik lid van elke bibliotheek in de omtrek en kijk ik veel in oude boeken. Alle verhaaltjes die me interesseren zet ik er op.“

Anno nu zijn ook filmpjes makkelijk op internet te zetten, via de site You Tube bijvoorbeeld. Jan is erin gedoken en heeft inmiddels 25 filmpjes over plaatsen in de Achterhoek op zijn site staan. Gemaakt met behulp van oude ansichtkaarten. Daarnaast is hij begonnen met het digitaliseren van oude acht mm-films.

Een nieuwe route staat inmiddels ook weer op stapel. De tocht volgt de tramlijn vanaf Bocholt via Aalten, Bredevoort en Lievelde naar Groenlo. Die is in het echt al lang verdwenen (de tram reed tot 1953) en slechts wat straatnamen in de plaatsen waar de lijn doorheen liep, herinneren er nog aan. De oude foto’s van de tramlijn zijn al te zien, de route volgt binnenkort.

Rest nog de vraag hoeveel tijd hij eigenlijk in zijn site stopt? „Och, heel veel. Eigenlijk gaat er geen dag voorbij dat ik er niet mee bezig ben.“

Zie ook. www.fietsenindeachterhoek.nl