Op verschillende plaatsen in de Achterhoek zijn na de oorlog wegkapelletjes en veldkruisen gesticht,sommige als dank voor de goede afloop van de oorlog.
In het buitengebied van Lichtenvoorde staan er negen:vijf veldkruizen en vier Mariakapelletjes.
Ze zijn allen opgericht tussen 1945 en 1957.

De reden waarom is nu soms moeilijk te achterhalen.
Schriftelijke bronnen ontbreken, de oprichters zijn overleden,of buurtbewoners weten het niet meer precies.

De goede afloop van de oorlog wordt nogal eens als reden genoemd.
In Zieuwent zijn de kapelletjes inderdaad om die reden gebouwd, hoewel ook oude gewoontes een rol kunnen hebben gespeeld.

Herstel van traditie is in Lichtenvoorde de belangrijkste motivatie om te bouwen geweest;dit wordt door meerderen bevestigd.
Het gevoel om vrij te zijn bracht een streven met zich mee om oude gewoonten in ere te herstellen.

Deze gedachte leefde niet alleen in Lichtenvoorde, maar in meer plaatsen in de Achterhoek.
De kapelletjes en kruisen uit die tijd staan nog overal.

In Lichtenvoorde heeft de invloed van pater Saes ook een rol gespeeld.
Als Limburger was hij een groot voorstander van dit oude gebruik.












Harrie Tanck kan er niet over uit. Wie haalt het nou in z'n hoofd om een kruisbeeld te vernielen? Een beeld dat helemaal bij de buurt hoort.

Afgelopen week was het raak. Na afloop van de Vragender kermis. Toen kreeg Harrie (73), spreekbuis van de Heelweg-buurt, de Brummelhoek, de Bulte en de Oude Winterswijkseweg, te horen dat het corpus doelwit was geworden van vernielers. Dat de linkerarm er vanaf was gewrikt.

"Ja, dat was schrikken, want zoiets verwacht je niet hier in de buurt. Het is hier altijd rustig", aldus de gepensioneerde aannemer die zich, samen met buurtgenoten Job Berendsen en Anton Schuirink, al tijdenlang verantwoordelijk voelt voor het houten beeld. Dat kreeg zeven jaar geleden een plekje aan de Heelweg, nadat een ander cementen exemplaar was gestolen en later zwaar beschadigd werd teruggevonden.

Dat de vernieling iets te maken zou kunnen hebben met anti-katholicisme kan er bij Tanck niet in. Volgens hem is het pure baldadigheid geweest. Waarschijnlijk het werk van een stelletje opgeschoten jongelui dat een biertje te veel op had. "Je weet wel hoe zoiets gaat na de kermis. Eerst laten ze zich vollopen en daarna gaat het mis. Wordt er rotzooi getrapt."

Volgens de Vragendernaar komt berouw meestal na de zonde omdat de daders zich vaak de andere dag realiseren wat ze hebben aangericht. "Dan hebben ze meestal spijt als haren op hun hoofd", aldus Tanck die heus wel weet waar hij het over heeft. "Toen ik jong was heb ik ook wel eens kattenkwaad uitgehaald." Hij hoopt overigens dat de vernielers, als het moet anoniem, willen vertellen waar die afgerukte arm is gebleven. "Dan is het wat makkelijker om het corpus te repareren." Tanck wil niet alle feestgangers over één kam scheren. Want daar zit heel veel goed volk tussen, weet hij.

Hij haalt het Arrow Classic Rock Festival in Lichtenvoorde aan, dat enkele weken geleden werd gehouden. Toen diende de picknickplaats, rond het Vragender kruisbeeld, als (illegale) kampeerplek voor een stel festivalgangers. Toen Tanck en zijn buurtgenoten de andere dag, nadat de kampeerders vertrokken waren, een kijkje kwamen nemen waren ze stomverbaasd. Want zo'n aanblik hadden ze niet verwacht. "Alles was keurig opgeruimd. Alle rotzooi was netjes in vuilniszakken gestopt en bij de container gezet."

De Vragendernaar hoopt dat de daders zich melden om te vertellen wat ze met de arm hebben gedaan. Zo niet dan moet een houtsnijwerker uitkomst bieden. Laatste alternatief: een nieuw corpus. "Maar je moet dan maar afwachten of je een ander kruisbeeld kunt krijgen."

De omwonenden hebben zich beraden over veiligheidsmaatregelen. Maar niemand wil tralies om dit deel van het dorpsbeeld. Tanck: "Zoiets past hier niet, het is hier veel te landelijk.

Bron: De Gelderlander.












Ruine van de Sint Jacobuskapel

Niet ver voor het jaar 1444 werd op deze plaats de laat gothische Sint Jacobuskapel gebouwd in opdracht van de kerk in Groenlo.
Otto van Bronkhorst, de heer van Borculo waaronder Vragender als buurtschap van Lichtenvoorde ressorteerde, verleende daarvoor zijn toestemming.
De afmeting van de eenbeukige kapel was 8 bij 20 meter.
Het priesterkoor was naar het oosten gericht en het portaal naar het westen.
Boven, deels op de westgevel en deels op het bakstenen tongewelf, heeft een kleine toren gestaan.

De Sint Jacobuskapel diende oorspronkelijk als miskapel.
Driemaal per week werd er een misoffer opgedragen:op woensdag, zaterdag en zondag.
Voor het overige, zoals dopen, trouwen en overlijden moest men nog naar de kerk in Groenlo, een uur gaans van Vragender.

In latere tijden, van 1563 tot 1602, verwierf de kapel beperkte parochierechten.
Toen Lichtenvoorde in 1616 overging naar het calvinisme werd de kapel gesloten en kwam na enige tijd het eigendom in handen van de Hervormde gemeente Lichtenvoorde.
Daaruit vloeide voort dat de Vragenderse ingezetenen weer als vanouds naar de kerk in Groenlo moesten om de mis bij te wonen.
Vanwege de bouw van de Nederlands Hervormde Johannuskerk in Lichtenvoorde heeft van 1645 tot 1650 de kapel nog gediend als noodkerk voor de Hervormde gemeenschap.

Nadien trad langzaam maar zeker het verval in en de kapel werd op den duur een ruine.
De vele oorlogen, die door de jaren heen in de omgeving van de kapel woedden, hebben echter geen aantoonbare schade aan het gebouw toegebracht.
In het verleden gebruikten de omwonende gerfden het puin van de kapel om er de zandwegen hier en daar mee te verbeteren.

De kapel lag eertijds aan een belangrijk knooppunt van wegen:de noord-zuidverbinding, en de oost-westverbinding. Tijdens het verval van de kapel is een kruisbeeld, dat op de tabernakel stond, gered en jarenlang in een nabij gelegen boerderij bewaard en later geschonken aan de nieuw te bouwen kerk in Vragender.












Gedenksteen Willibrord hoeve

Dit monument werd kort na de oorlog hier aangebracht.
De ontwerper was pastoor Vink uit Meddo, en de uitvoering was van J. Fuhren uit Winterswijk.

Het is een rechthoekig ingemetseld bas-relief van zandsteen met daarop de tekst:

In deze boerderij kwam Emanuel 45 onderduikers dikwijls bezoeken 1943-1945.

Op het ornament staat een pelikaan die zijn jongen voedt met daaronder een afbeelding van de boerderij en een wegkruipende draak met hakenkruis.
De plaquette is ingemetseld in de voorgevel.

Zeker 45 onderduikers uit de oorlog zijn hier voor kortere of langere tijd ondergedoken geweest op dit erf.
De steen is een dankbetuiging van hen aan de familie Hulshof.

In de symboliek worden aan de pelikaan die zijn jongen voedt verschillende betekenissen toegekend.
Een ervan is de opofferingsgezindheid ten koste van eigen leven.
In de natuur kleuren de borstveren van de vogel rood in de broedtijd.
Dit heeft geleid tot de mythe dat hij zijn jongen met zijn eigen bloed zou voeden.
In de katholieke kerk is de pelikaan een veel gebruikt symbool voor de communie.

Het wat mysterieus aandoende bijschrift op de steen heeft te maken met het feit dat pater Hogenelst wekelijks de communie aan de onderduikers kwam brengen.
Emanuel (God is met ons) is een andere naam voor Jezus.












Hier werd in het geheim gekerkt
en het geloof versterkt
De Katershorst
1675-1750

Dit staat te lezen op het monument de Katershorst, ter nagedachtenis aan
de heilige missen die hier 75 jaar lang in het verborgen gehouden werden.

De pastoors waren:

H.Silvolt 1675-1694
S.Riccius 1694-1702
J.J. Morein 1702-1722
C.B. Schutte 1722-1750
















Mariakapel aan het Rolaspad

Deze kapel werd in 1946 onthuld.
De ontwerper was J. Alma en de bouwers waren vader en zoon Hummelink-Stieneman.

Deze kapel is van baksteen en heeft een zadeldak met dakpannen.
Het staat binnen een gemetselde omheining.
Aan de voorzijde bevindt zich een spitsboog met aan beide kanten bloembakken.

In de nis van de kapel hangt op de achterwand-onder een spitsboog met kruis-een icoon met afbeelding van Maria met Christuskind op haar schoot.
Op een steen onder de icoon staat de tekst:

Deze Mariakapel werd gebouwd door de onderduikers 1940-1945 als dank en waardering voor de inwoners van Zieuwent en omgeving, om hun overgrote gastvrijheid en talrijke offers.

O.L Vrouw van altijddurende bijstand bid voor ons.

De ontwerper Alma was onderduiker bij de familie Lentjes in Zieuwent.
Het kapelletje is destijds door pastoor Bergervoet ingewijd op voorwaarde dat het kerkbestuur van Zieuwent niet verantwoordelijk zou zijn voor het onderhoud en de verzorging ervan.
De familie Hummelink heeft daarop die taak op zich genomen.


















Fatimakapel Jochemsbos (Jochemshof)

Deze kapel werd in het najaar van 1957 onthuld, de ontwerper was de architect P.H. van Rijn uit Amsterdam, waarschijnlijk met bijdragen van pater H.Saes.

Het is een open kapel bestaande uit twee gemetselde zijmuren en een betonnen achterwand met reliefvoorstellingen.
Aan de voorzijde ga je over een grindpad de kapel binnen na het passeren van een soort poort, die bestaat uit twee stalen balken van ongelijke hoogte waartussen een ketting is opgehangen.
Het relief in de kapel is een voorstelling van het wonder van Fatima.

De vroegere eigenaar van dit bosje, "Jochem" Herman Sterenborg, de eigenaar van de schoenenfabriek H.B.S,had hier een huis gebouwd om zijn vrije tijd door te brengen.
Op 16 november 1949 bepaalde hij in zijn testament dat de door hem aangelegde Jochemshof na zijn dood gelegateerd zou worden aan de St. Bonifatiusparochie.

Hij bepaalde dat het bos minstens 30 jaar onaangeroerd zou moeten blijven, en dat er binnen vijf jaar na zijn dood er een kapel zou komen ter ere van Onze Lieve Vrouw van Fatima.
Sterenborg overleed op 6 december 1950.

Op 21 augustus 1951 heeft de parochie het legaat aangenomen.
In 1955 werden de bouwtekeningen gemaakt, en in oktober 1957 werd de kapel ingezegend.
Ook werd er een schildering aangebracht met onder andere een rijzende zon, waar helaas zo goed als niets meer van te zien is.

Nog een aantal jaren daarna zijn in oktober processies naar de kapel gehouden waarbij de harmonie en scoutinggroepen voorop gingen.
Dertig jaar later werd het meer dan 4 hectare grote bos weer verkocht door de kerk, en momenteel is het weer in particuliere handen.















Kruisbeeld Boschlaan/Hemmeledijk



Dit kruisbeeld werd onthuld op 13 april 1947.

Tegenwoordig is dit een eenvoudig houten kruis dat verankerd is in een betonnen basis.
Oorspronkelijk was het echter een eikenhouten kruis met een corpus gebakken uit klei, en staande op een soort "Calvarieberg".
Dit is op de foto goed te zien.



Dit kruis is na een aantal jaren verdwenen door gebrek aan gelden voor restauratie.
Het aarden heuveltje is in verband met de verkeersveiligheid verwijderd , gelijktijdig met het plaatsen van het tegenwoordige kruis.

Dit kruisbeeld werd opgericht door bewoners van de buurtschap De Hemmele.
Het in stand houden van een goede gewoonte wordt als reden opgegeven.
Omdat men ver van de kerk woonde ging men vroeger op zondagmiddag wel naar het kruis om er enkele "Onze Vaders en Wees Gegroetjes" te bidden, dit in plaats van naar het Lof te gaan.
De parochiememoriale meldt:

Op zondag 13 april werd wederom een wegkruis ingewijd.
Nu in het meest verwijderde deel van de parochie "de Hemmele".
Ook deze maal geschiedde de inwijding door pastoor Goosen.
Dit kruis is in al zijn eenvoud een kunststuk.
Het corpus is gebakken uit Tegelse klei, de balk is van eikenhout.
Het werd bekostigd door de gezamenlijke bewoners van "de Hemmele", die tevens een heuveltje maakten waarop het kruis is geplant en ook de verdere werkzaamheden verrichtten.
Het kruis staat in deze omgeving buitengewoon goed.
Het was ons een vreugde het voor deze trouwe parochianen,die zo ver van de kerk wonend,tot de ijverigste bezoekers der kerkelijke diensten behorend, dit kruis te mogen inwijden.
Na de inzegening nam een hunner het woord om pater Saes te bedanken,die ook hier weer de leiding van het werk op zich had genomen.


















Fatima kapel Zieuwent

Deze kapel werd op 8 december 1949 onthuld, en de ontwerper was B. Holkenborg.
Deze kapel is gemaakt van baksteen en heeft aan de voorzijde een nis in de vorm van een spitsboog.
Het heeft en zadeldak met geglazuurde dakpannen, en twee kleine glas-in-lood ramen in de zijmuren.

Rondom is een omheining gemaakt van metalen buizen tussen gemetselde kolommmen.
In de nis staat een beeld van Onze Lieve Vrouw van Fatima, gekleed in lichtblauw gewaad.

De kapel werd opgericht als dank voor de bevrijding, de goede afloop van het onderduiken en het ontkomen aan de opsporing van de Duitse bezetters tijdens de tweede wereldoorlog.

Op de achterzijde van de kapel zijn drie paneeltjes van cement gemaakt met daarin de namen van de oprichters en weldoeners gekrast.
Op het houten paneeltje onder het beeld staat: Onze Lieve Vrouw van Fatima bid voor ons geschilderd.
















Monument Werenfriedstraat

Dit monument staat op het voormalig kerkhof aan de Dorpsstraat in Zieuwent.
Het werd aan het begin van de vijftiger jaren onthuld, en de ontwerper was de fa. Schoot uit Doetinchem.

Het monument bestaat uit een vierkante sokkel van natuursteen met een kruis.
Op de westzijde staan de personalia van Theodorus Johannus Wopereis:geboren 14 september 1917, overleden 13 mei 1940 aan de Grebbelinie.
De tekst wordt bekroond door een afbeelding van een helm met palmtak op de voorgrond, en een molen op de achtergrond.

Aan de zuidzijde staat:Hendrikus Gerhardus Stortelder:geboren 12 mei 1925, overleden 5 juli 1949,fort De Kock Sumatra.
Boven deze tekst een afbeelding van een helm, een zwaard, een palmtak en een tropische boom.

Het monument is geplaatst door de Vereniging Zieuwentse Oud Indie Militairen.
Th. Wopereis is in de meidagen van 1940,waarschijnlijk door granaatscherven gesneuveld op de Grebbeberg.

Hendrik Stortelder is tijdens zijn missie op Sumatra als gevolg van uitputting omgekomen.
De overledenen waren neven.

Het monument is tijdens de ruiming van het kerkhof verplaatst.











Kruisbeeld Boschlaan/Rouwhorsterdijk

Dit kruisbeeld van een onbekende ontwerper werd op 18 april 1946 onthuld.

Op een met veldkeien versierde voet staat een betonnen kruis met een corpus van terracotta.
Boven het corpus zit een losse INRI-tablet,deze letters staan voor Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum.
Dit is latijn en betekent Jezus van Nazareth, koning der joden.
Dit opschrift werd op het kruis van Jezus aangebracht.

Dit is het oudste veldkruis in de gemeente Lichtenvoorde.
Het oorspronkelijke exemplaar is in 1968 vervangen door dit corpus.

Er wordt gezegd dat dankbaarheid voor de goede afloop van de oorlog de aanleiding voor de oprichting is geweest.
Hoewel er hier in de buurt nogal wat bommen zijn gevallen kunnen ook oudere buurtbewoners zich niet herinneren dat er een speciale reden voor de oprichting was.
Het kruis werd op Goede Vrijdag ingezegend.
Pastoor Goosen schrijft in het parochiememoriale:



Op Goeden Vrijdag (18 april) kreeg Lichtenvoorde zijn eerste kruis langs den weg.
Op initiatief van pater Saes en onder diens leiding hebben de bewoners van de Bedelaarsdijk de hiervoor nodige gelden bijeengebracht en de werkzaamheden aan het terrein gedaan waarop het kruis is geplaatst.
Na een toespraak werden plaats en kruis ingezegend door pastoor Goosen op Goeden Vrijdag des namiddags na de oefening van den Heiligen Kruisweg.













Mariakapel aan de Oude Groenloseweg

Deze kapel werd ontworpen door A. Klein Gunnewiek en op 6 oktober 1946 onthuld.
Dit is een bakstenen kapel bestaande uit een opbouw met nis onder een zadeldak.
Aan beide zijden een paneel van geglazuurd aardewerk, waarbij links de aankondiging van de geboorte van Jezus en rechts het kind in de kribbe te zien is.

Aan de voorzijde zijn twee bloembakken gemetseld met daartussen een steen met het opschrift:

Op deze weg zet gene voet, of zeg Maria wees gegroet.

Bij de oprichting werd eerst een houten beeld geplaatst dat later vervangen werd door het huidige stenen beeld.
Door vandalisme is het beeld drie keer vernield, in 2003 zelfs dusdanig dat herstel eerst niet meer mogelijk leek.
Gelukkig werd het beeld in september 2003 door Theo Mellink gerestaureerd en weer op zijn plaats gezet.

De kapel staat op een stuk grond van de vroegere burgemeester Van Basten Batenburg.
Het is nu eigendom van de stichting Vicari Sancti Nicolai, de parochie heeft de grond voor een periode van 30 jaar gehuurd voor het symbolisch bedrag van een gulden.

Het feit dat de leden van de Jonge Boerenbond in Lichtenvoorde en pater de Wit de initiatiefnemers waren, en de kapel dichtbij een onderduikersboerderij gebouwd is, maakt het aannemelijk dat er een relatie met de oorlog is.
Deze pater was namelijk initiatiefnemer van meerdere oorlogsmonumenten.

De leden van de Jonge Boerenbond waren blij weer vrij te zijn en dankbaar voor de goede afloop.De motieven van een onbekende geldschieter zijn niet bekend.



In het parochiememoriale schreef pastoor Goosen het volgende verslag:

Zondag werd door pastoor Goosen, na een toespraak een devotiekapelletje ingewijd ter ere van Maria.
Het is gelegen aan de Lievelderbinnenweg voor het aldaar gelegen bruggetje.
De grond werd door den Edelachtbaren Heer van Basten Batenburg, oud burgemeester van Lichtenvoorde welwillend afgestaan.
De tekening werd gemaakt door de heer A. Klein Gunnwiek,en door hem werd ook het werk uitgevoerd met hulp van enige leden van de Jonge Boerenbond die met pater De Wit initiatiefnemers waren voor het ingezegende kapelletje.
Het mariabeeld werd door den pastoor afgestaan.
Daar dit van hout is en gepolychromeerd, zal later een beeld geplaatst worden,dat meer geschikt is en beter tegen invloeden van het weer bestand is.
Volgens pater De Wit waren de noodzakelijke kosten geheel voor rekening van een ingezeten der parochie, die onbekend wenst te blijven.
Desondanks werd door de aannemer een rekening bij de pastoor ingediend van fl. 584,16!!!

Met potlood is er door een andere hand bijgeschreven: is niet betaald!










Kruisbeeld aan de Aaltenseweg

Dit beeld dat door de buurtvereniging 't Veld ontworpen is, werd door de meester-houtsnijder F. Hulsbeck uit Wierden vervaardigd.
De onthulling was op 5 april 1947.



Oorspronkelijk was het een houten kruis staande in een ronde bloembak van gemetselde bakstenen.
Het hout is in 2001 vervangen door staal.

Het beeld staat aan de rand van het bos met een sloot ervoor.
Over deze sloot is een stenen brug gemaakt met hekwerk.

Het corpus en de losse INRI tablet zijn gesneden uit Indisch teakhout.
Boven en achter het kruis is een houten baldakijn met versierende elementen gemaakt.
Het baldakijn is aan de achterzijde blauw geverfd.
Het metselwerk is in de loop der jaren vernieuwd,evenals de kleuren van het schilderwerk.

Het kruis staat op een stukje grond dat door de vroegere eigenaar van het bos de schoenfabrikant Theodoor Sterenborg beschikbaar is gesteld.
Het verhaal gaat dat Sterenborg het kruis aan de Boschlaan niet mooi vond en daarom een mooier en groter corpus liet maken.
Over de inwijding staat in het parochiememoriale:

Op Goede Vrijdag (5 april) werd een tweede wegkruis ingewijd door pastoor Goosen.
Als volgt werd dit aangekondigd in de parochieklok 30 maart en 6 april 1947:
Vrijdagmiddag inwijding van het wegkruis van de Aaltenseweg.
Na de kruiswegoefening om drie uur in de kerk kunnen alle belangstellenden meegaan in een grote bedetocht naar de plaats der plechtige wijding.
Parochiebundel meebrengen!
De inwijding geschiedde op dezelfde wijze als vorig jaar bij het kruis aan de Bedelaarsdijk.
Ook deze maal was weer pater Saes de nemer van het initiatief.
De bewoners der omgeving aan de Aaltenseweg brachten de gelden bijeen voor de kruisbalk en de te verrichten werkzaamheden.
Schenker van het corpus is de Heer Theodoor Sterenborg.
Het kruis is een waar kunststuk door den beeldhouwer Hulsbeck gehakt uit Indisch teakhout,dat tegen wind en weer bestand is.














Kruisbeeld aan de Heelweg

Dit kruisbeeld van een onbekende ontwerper werd in 1946 onthuld.

Het kruis staat onder een gemetselde rondboog met twee steunberen op een betegeld basement.
Het kruis is van beton met daarop een houten corpus met los INRI tablet.In de basis is een steen gemetseld met het opschrift:

"O Jezus, geef Uw milden zegen, aan hen, die gaan langs dezen wegen.



Door vandalisme is het oorspronkelijk stenen corpus in 1996 verloren gegaan.
Het is toen vervangen door een houten corpus dat opnieuw deze zomer (2003) werd beschadigd.
Lees het artikel in De Gelderlander.
Houtsnijder Gierkink heeft het beeld gerestaureerd en een nieuwe arm aan het beeld gemaakt.

Het kruis is in 1946 geplaatst op initiatief van pater M.Reinders door de Heelweg buurt.
Het verhaal gaat dat de Duitsers op het eind van de oorlog een grote hoeveelheid munitie wilden opblazen bij de boerderij Klein Ikink aan de Meekesweg.
Engelse bevrijders wisten dit nog net te voorkomen, waardoor de buurt voor een ramp gespaard bleef.

Als dank voor deze "bescherming van boven" zou dan dit kruis opgericht zijn.
Volgens anderen is dit verhaal echter later aan de historie van het kruis toegevoegd toen het er al stond.
Er zou na de oorlog gewoon geprobeerd zijn een oude gewoonte weer nieuw leven in te blazen.













Kruisbeeld aan de Boersweg

Het kruisbeeld aan de Boersweg staat op de plaats waar voor de ruilverkaveling het 'Peskendiekske' begon.
De ontwerper is onbekend en het werd onthuld op 8 december 1949.

Beschrijving: Het is een houten kruis, staand op een uit drie treden bestaande bakstenen sokkel.
Aan beide zijden van de sokkel is een bloembak gemetseld.
Op het kruis is een kleiner kruis aangebracht van wit marmer.
Op de voet van de sokkel staat op een witte steen: 'Gegroet o kruis, onze enige hoop'.

Het kruis werd geplaatst op initiatief van enkele oudere buurtbewoners, de families: Hulshof (Trienen), Eyting (Schoppen-Snieder) en Berendsen.
Vroeger was het een kruis met een corpus, later is dit vervangen door het wit marmeren kruis van nu.
Het marmer is afkomstig van een grafsteen van de familie Molleman die vroeger op de oude begraafplaats - tegenover de kerk - stond.

Een groeiende vrome gewoonte in de eerste naoorlogse jaren is de reden voor het plaatsen van dit kruisbeeld geweest.
Het kruis staat wat verscholen in een bosje.
Merkwaardig is dat het kruisbeeld niet op de gemeentelijke monumentenlijst staat.